donderdag 9 februari 2017

naast je...

Als je denk dat je niet verder zinken kan
als je bodem bereikt is en je baalt overal van
als je denkt dat je de diepste diepte hebt bereikt
en er dan opeens een valluik blijkt

Als jouw diepste diepte nog dieper blijkt te zijn
als het erger, nog erger wordt met je angsten en je pijn
als haat en wrok met lichamelijk lijden mengen
je dreigt te verschroeien, voelt je verzengen

Wat kan ik nog zeggen, wat kan ik doen
ik streel zacht je haren, ik geef je een zoen
ik voel me verlegen op mn wang zit een traan
wat kan ik voor je doen..dan zachtjes naast je staan

Ik pakte je hand, in mn hart een gebed
je wilt het niet horen in al je verzet
dat nu, juist nu je bij God welkom bent
juist omdat Hij je helemaal kent!

Ik kan je niks bieden dan mijn simpele aanwezigheid
maar Hij is nabij tot in alle eeuwigheid!               
Hij kent al je lijden, ging er Zelf doorheen.         
daarom, God-zij-dank,  daarom ben je nooit alleen!

Geen opmerkingen: