vrijdag 10 oktober 2008

Soms heb je zoveel vragen

Soms heb je zoveel vragen
En weet je niet waarheen
Soms is t zo zwaar te dragen
En donkert het alleen

Soms zijn er zoveel dalen
En nachten op je weg
Soms blijft je hoofd maar malen
En heb je altijd pech!

Soms lijkt God zo verborgen
Zijn weg is in de zee
In alle nood en zorgen
Gaat Hij….gaat Hij toch mee?

Soms mag je dat wel geloven
En blind achter Hem aan
En soms schreeuw je naar Boven
“Mijn God….waar moet ik gaan”

Soms dreig je te verdrinken
In golven, levenshoog
Soms laat ik me maar zinken
En dan…dan wordt het droog

Als mij geen hulp of uitkomst bleek
Wanneer mijn geest in mij bezweek
En overstelpt werd door ellend’
Hebt Gij, o God, mijn pad gekend
.

Soms zie ik dat en vind ik rust
Alsof Zijn Geest je even kust
Of pas in ’t oog van de orkaan
Je ziel voor rust tot God kan gaan!

Gesterkt, getroost, geleerd
Verder de storm in….
Soms geschonden, niet ongedeerd,
Gelouterd en gerust
Reis ik dan verder…..
Ginder weet ik de Kust!!

Mijn God

Mijn God!!
Ik wil zo graag Uw weg gaan!
‘k wil zo graag heilig leven
als een opdracht die
U zelf ons hebt gegeven.

Mijn God
‘k val dagelijks weer om
Mijn eigen wil onheilig
Mijn eigen paden lijken
Mijzelf zo vaak meer veilig

Mijn God
Uw hebt ons rijk gezegend
U zegent ons steeds weer
Mag ik dan zomaar zeggen
Nu even niet meer?!

Mijn God
U kent de twijfel
T geworstel van ons hart
En van ons daaglijks leven
Kent U ook alle smart!

Mijn God
Ik wil U vragen
Zie in ontferming neer
Geef in ons hart Uw vrede
En heilig ons steeds meer!

woensdag 8 oktober 2008

23-05-08 voor Ab en Linda

23 mei 2008

2 jaar geleden werd er nieuw leven geboren
reeds de andere dag was alle hoop verloren
wat het begin moest worden werd het eind
wie kan bevatten hoe dat nu nóg schrijnt?

Mensen denken, en sommigen zeggen:
“na 2 jaar kan je t toch wel van je af leggen?
en je hebt weer een kindje mogen ontvangen…..”
Alsof welk kind dan ook díe plaats kan vervangen!!!

Op 23 mei is er voor jullie geen feest;
alleen maar het denken aan wat is geweest.
Geen peuter van twee met een blijde lach
maar je bezoekt een grafje die dag.

Soms ben je zo vertwijfeld diep van binnen
en raakt je geen van die goedbedoelde zinnen
O God! Waar bent U? Laat me weten
dat U dezelfde bent als toen, U zult ons nooit vergeten?!

Uw kracht en warmte toen zo nabij
lijken nu soms zo ver, zo wazig voor mij
ik weet wel; U hebt het beste met ons voor
en ons kereltje juicht bij U, in dat Immense koor

hij heeft het beter dan wij ooit konden geven
maar toch….we wilden zo graag dat hij bleef leven!
We zijn maar mensen en begrijpen soms niet
wat U ons wilt leren met dit grote verdriet.

Soms diep van binnen is het zo verward;
zo vertwijfeld, zwijgzaam, verstard
We willen t wel eens zijn met Gods wegen
maar oudergevoelens zijn niet uit te vegen

Soms weet je zelf amper wat je nou voelt
laat staan dat je kan zeggen wat je bedoelt
en doet het pijn op school en alle wegen
want jongens van twee kom je overal tegen…

Blijf samen praten, blijf samen huilen
blijf samen bidden, blijf samen schuilen
Want toch, in alle verwarring en verdriet
is er een Vader; die helpt, hoort en ziet!

grote kleine meid

Mijn lieve kleine grote meid
In jouw hoofd is het zo vaak strijd
Je wilt echt lief zijn
Je wilt wel luisteren
Je wilt wel rustig zijn….
Je kan het niet, het is sterker dan jij!

Je moet rennen, je moet springen
Je moet kletsen, je moet zingen
Je wiebelt en je lacht
En hebt alweer een volgend spelletje bedacht
Een tekening half af gemaakt
Ligt op het tafellaken……..
Je rent naar buiten, holt en vliegt
Soms denk ik dat je jezelf bedriegt.
Wat wil je en wie ben je?
Ken ik jou wel,mijn eigen kind?!

Bij mama ben je veilig….
Dus snauw je die maar af
Of geef een grote mond
Het loopt weer uit op staf……
En als ik vraag waarom
Dan zeg je ‘kweenie’ of ‘gewoon’
‘per ongeluk’ of ‘was ik vergeten’
ADHD schijnt het te heten!
Medicijnen moeten gaan helpen
Om het drukke wat stelpen
Een andere pil om wat beter te slapen…

’t is heel wat voor zo’n kleine meid!
Maar we slaan ons dapper door deze moeilijke tijd!
Want hoe je ook bent;
Weet dat de vader je kent
Weet dat je van waarde bent
Weet dat je een parel bent
Een parel, in Zijn hand!!

07-08-2006 Frans ontvangen!

t is volop zomer, zonneschijn
w'ontvingen een zoon, een broertje
heel erg klein
ervaren warme genade in ons kleine koninkrijk
't is zon en milde regen tegelijk!

Geboortekaartje Eva

In de Lichtkring van Uw kribbe
leggen wij ons kindje neer
dat zij daag'lijks U mag volgen
en U kennen als haar Heer!

Kerst-de herders

DE HERDERS
Gehoorzaam aan de Eng’len stem
gaan zij op weg naar Bethlehem
de schapen blijven met elkaar
alleen, geen herder blijft er daar.
Zij trekken op vanuit het veld,
hen is een heerlijk nieuws verteld
zij vonden wat de Engel sprak;
een Kind, onder een schamel dak.

Die herders, met vaak ruwe taal;
de stal werd hun een koningszaal
het Kind, een Koning lang verwacht,
de vrede werd hen daar gebracht
ze knielden bij het Kindje neer,
hun stem werd zacht, hun blikken teer
dit Kind…..hun Vredevorst, hun Koning
hun harten gaven z’Hem ter woning.

Zij zijn toen naar de stad gegaan,
om elk dit nieuws te doen verstaan;
de langverwachte Koning is geboren!!
’t Is wereld nieuws; elk moet het horen!!

wereldwijd

WERELDWIJD
Hij die nog leeft
en hij die ’t al heeft gehad
zullen elkaar weer ontmoeten,
ze komen in dezelfde stad.

De burgemeester en de boer,
de dominee en straatveger
zullen eens samen staan
in dat immense leger.

De neger en de indiaan
de kaaskop en de moor
zullen daar samen zingen
in dat geweldig koor.

Wereldwijd, uit elke kring
haalt God Zijn kinderen Thuis
om dan voor eeuwig samen
te zijn in ’t Vaderhuis!

Zonder rangen, zonder standen,
alleen maar oog voor Hem
om eeuwig Hem te prijzen,
lovende met hun stem.

spreekuur

SPREEKUUR
God houdt altijd spreekuur
zelfs midden in de nacht
als ‘k in de stilte naar Hem toega,
is het of Hij wacht;

“Ik dacht wel, kind
dat je zou komen
Ik weet immers van
je verloren dromen.

Ik ken je moeite
en je pijn
Ik weet toch ook
hoe moeilijk ’t kan zijn…..

Ik weet je blijdschap,
je vreugde, je lach,
je verwond’ring
om de dingen die je zag.

Zeg Mij je vragen,
leg ’t al voor Mij neer
Ik zal er voor zorgen,
Ik, God, je Heer!”

kerkmensen

KERKMENSEN
Ik….nee, ik ben zo slecht nog niet,
‘k ga naar de kerk, zoals u ziet
‘k ben rechtzinnig tot en met,
trouw m’n hoedje opgezet,
zing hele noten, draag geen broek,
lees veel en vaak een sticht’lijk boek,
zing bij het orgel, anders niet,
leef netjes zoals het Woord gebied,
verafschuw de lichtzinnigheid,
ga naar de Bijbelkring, altijd,
weet daar m’n zegje o zo goed,
precies naar ’t Woord, zoals het moet.
Maar m’n geloof…dat is privé,
wat moet een ander daar nu mee?

En ik…’k ben van een ander soort;
“wat lichtzinnig” heb ‘k gehoord
ik draag geen rokje en geen hoed;
maar God vindt ’t allemaal wel goed.
Lang leve de vrijzinnigheid,
die ons onstuimig hart verblijd,
niet zo zwaar gaan zitten denken,
God wil toch genade schenken?
En die zonde valt wel mee,
God is Liefde, hé?

En ik….ik zit ertussenin,
Trek geen partij, dat heeft gaan zin.
Ik roddel niet, maar praat graag mee
want ja, de nieuwtjes hé?
‘k draag soms een rok en soms een hoed,
en vind het allemaal wel goed
wat men ook denkt of doet of geeft,
God weet wat in ze leeft
Hij kent en kroont Zijn eigen werk,
ondanks verschillen in de kerk,
die bonte schakering van zoveel mensen,
zoveel zinnen, zoveel wensen
’t valt alles af, wat overblijft
is de kern die ons drijft;
het diepste wat ons samenbindt;
Gods’Eigen Zoon, Zijn enig kind!!

IK ben er!!

Mattheus 28:20
“God is getrouw, Zijn plannen falen niet”
Zeg, kan jij dat nog geloven
als j’om je heen d’ellende ziet?
Waar is die Macht van Boven?

Is dit Gods’plan, zoals mijn weg nu gaat?
Moet alles dit mij overkomen?
Soms denk ik “God U laat
mij zitten met mijn dromen”.

Realiteit is meestal anders dan ik wens
Gods’plannen stroken niet met d’mijne
Zijn plannen zie ik door mijn eigen lens
‘k vergeet: Hij door de Zijne!

Zijn trouw die lijkt soms zo oneindig ver
en Zijn beloften onvervulbaar
Zijn goedheid, die al is van eeuwen her,
Is voor ’t gevoel soms zo onwaar.

En toch, toch mag ik zeker weten
Ondanks zorgen, ondanks klagen
(O zaligheid niet uit te meten)
“Ik ben er, al de dagen!!

Mijn wil is wijs, Mijn plannen Heilig goed
ondanks de moeite op je reis
d’ellende die j’ontmoet,
slijp Ik je als een kroonjuweel
en straks, voor eeuwig Thuis,
dan wis Ik al je tranen af,
voor eeuwig Thuis, in ’t Paradijs.”

Liefde

LIEFDE
Liefde is geven
Liefde is leven
Liefde is ontvangen
Niet bij jezelf blijven “hangen”
Liefde is genade
In plaats van het kwade
Liefde is groeien,
open gaan bloeien
is niet zomaar je lot
maar gave van God
om intens te beleven
en dan weer (door) te geven.

vrienden

VRIENDEN
Dank U Heer’ voor goede vrienden
die wel weten hoe ‘k me voel
en vaak zonder iets te zeggen
al begrijpen wat ‘k bedoel.

Die meeleven en meebidden
me ook nemen zoals ‘k ben
dat ‘k me thuis voel in hun midden,
dank U God, dat ik hen ken.

Ilse

Voor Ilse;

Zo’n boekje, wat moet je daar nu in schrijven?
Woorden van waarde? Woorden die blijven?
Of woorden vol humor, iets met een grapje?
Kortom; ’t viel ons niet mee, dat snap je!
Hier gezocht, in een boekje gekeken
Niets echter goed genoeg gebleken.
Toen pakten we het Beste Boek
En kwam er een einde aan al ons gezoek.
Wat wij je willen zeggen kun je zien
In kolossenzen drie vers zeventien!

Dag groep 2!!

Lieve, lieve juf

Aan t einde van het jaar pink ik een traantje weg
Want wat zal ik u missen zeg!
Ik ben wel blij dat ik naar groep 3 zal gaan
Maar vind het zo jammer dat u niet voor mijn klas zal staan!

En al begon het jaar slecht, met een gebroken voet,
Iedere dag kwam ik weer met nieuwe zin en moed!
En alle werkjes die we dit jaar hebben gemaakt
Worden door mij streng bewaakt
Want ook al heeft mama 100 bezwaren;
Ik wil ze voor áltijd bewaren!

En als ik u in de vakantie mis, ga ik bij de kipjes kijken
“omdat die wel een beetje op juf Erna lijken”
uw structuur en duidelijkheid in de klas
is iets wat voor mij echt super was!
Ik heb van u heel veel mogen leren
En kan daar vast nog lang van profiteren!!

Ik wil u hartelijk bedanken voor dit geweldige jaar in deze klas
En zeg “sorry”voor al die keren dat ik niet zo braafjes was!


Een prettige vakantie en heel veel liefs
van